ბეკეტი… ბეკეტი… ბეკეტი ჩქარა!

1e439b0e-e625-4c88-bac9-546fc345fefe

თავიდან “გოდოს მოლოდინში”, წლისა და სამი თვის თავზე “მოლოი”. “მალონის სიკვდილისა” და “l’innommable” (“ენით აღუწერელი”) მოლოდინში.წვენს ვწრუპავთ ან არ ვწრუპავთ, მაგრამ წვენი მახსოვს. მაგიდა პატარაა და მაგისი მოპირდაპირე მხარეს ზის. ჩემს გვერდით სამი ან ჯამში სულაც ოთხი კაცი ზის. ” ვის ელოდებიო?-გოდოსო. კითხვის დამსმელი ვერ მიმხვდარა, გამცემს გაეღიმა”. გამცემს მეც ვიცნობდი. იმ დღიდან გოდო ჩამრჩა თავში. მერე მივაგენი გოდოს და კითხვა დავუწყე. დავამთავრე და მივხვდი რომ მისახვედრი რამაა, ოღონდ ღოველდღიურად მისახვედრი. ამაზე ფიქრმა შემშალა კინაღამ( აი  ისე როგორც არ ითველბა) და ქუჩაში დავტოვე გოდო, წარწერით და ხეტიალის დიდი პერპექტივიდ.  სემუელი რაღაც უცნაურად იმზირებოდა თავისი სათვალიდან. პოსტერს გადავაწყდი შინაარსით , “გოდის”(ღმერთის) დაწერა რომ მდომებოდა დავწერდიო… დიალოგშიც ჩანს რომ ეს გოდო ის გოდო არააა რომილს მოლოდინი ბერს აქვს, ოღონდ მერე და არა ხესთან ან კომპიუტერთან. მერე იყო “უსპამო გოდოს მოლოდინში”. მომაფიქრდა ასე უცებ, მაგრამ მერე მივხვდი რომ მეც ყურადღებას გოდოს მოლოდინივით დაველოდებოდი, სადღაც  ჩემს ცხოვრებაში და გადავმალე. დღემდე მინდა სპექტაკლის ნახვა. მეშინია!ყოველთვის ვამბობდი, რომ სტაბილურად არ მომწონს მწერალი, ფილმი, დადგმა, ნახატი, სიმღერა. ბეკეტი შემომეჩვიასავით. სხვანაირად ვიყურებით, მაგრამ კარგა რომ ერთდროულად ვიყურებით. მინდა ლინგვისტი ვიყო ან მარტო ინგლისური ვიცოდე ან სულაც ფრანგული. ალბათ ხვდებით რატომ. მერე წავიკითხავდი ბეკეტს ბოლომდე და მოვიბეზრებდი. მოვიშორებდი მის მზერას,  დროებით და გავიჩენდი ახალ ინტერესს. არ წაიკითხოთ ყველამ ბეკეტი,  იმედია  ნებისყოფა არ გეყოფათ. ის მაგიდა ჩემთვის საბედისწეროა და ის ბინა სადაც ის ბუდობს. იქიდან დავიწყე სხვა კინოს ყურება. პირველივე მომეწონა. ო მთები და მონაზვნები. ოთახი იდუმალია, ისეთი იდუმალი როგორც მოლოის დედის ოთახი. ჩქარა ვითხოვ ამ ყველაფერს, მაგრამ ჩქარა მოდის ის? მორანის დიალოგიც იცვლება. არ არსებობს ტყუილი სიტყვა, მითუმეტეს წინადადება, უბრალოდ ჩვენ ის სხვანაირად გვესმის. ამდენი ჯოხი, ველოსიპედი, მოხუცი, ბავშვი, ჩამოკიდებული კვერცხები, ფეხები,სახსრები და მკრთალი სიყვარული. მახსენდება ის ოთახი, მაგიდა ხალხი, ადამიანი, ის გოდოს მოლოდინში მყოფი და ის ვინც “მოლოდინში მყოფზე” საუბრობს. გაიბნა სული ღვიძლში და მანდაც მოხდა გადაამინირება. წავიდა მომლოდინე. ჩვენც წავალთ. ორმოში ჩავვარდებით და მოგვინდება მანდ დარჩენა.  წავალთ ანდაც მივალთ ყველანი იმ ოთახებთან. მივალთ დედასთან, გოდოსთან ან მივალთ. კენჭი მინდა, თექვსმეტივი კენჭი თავისი ოთხი ჯიბითა და სიმეტრიის კანონის მკაცრი დაცვით. მინდა მეტის დაწერა, მაგრამ  ბეკეტი… ბეკეტი… ბეკეტი ჩქარა!

5103482_origSamuel_Beckett

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s